Trądzik różowaty – objawy i leczenie

Wiele osób doskonale zdaje sobie sprawę z tego, jak bardzo trądzik może uprzykrzyć życie oraz stanowić przyczynę obniżenia własnej samooceny. Ta przewlekła choroba dermatologiczna posiada charakter nawrotowy. Charakteryzuje się ona bardzo nieestetycznymi oraz często bolesnymi zmianami w postaci grudek lub krostek. Trądzik różowaty przypomina trądzik pospolity. Są to jednak odmienne dolegliwości dermatologiczne. W jaki sposób się on objawia oraz jak można sobie z nim poradzić?

Czym jest trądzik różowaty?

Trądzik różowaty jest przewlekłym stanem zapalnym skóry. Pojawia się on w przypadku osób dojrzałych, w szczególności można zaobserwować go u kobiet. Pojawia się w środkowej części twarzy pod postacią rumienia oraz grudek, krost i poszerzonych naczyń krwionośnych. W początkowej fazie wiele zmian widocznych jest na policzkach, brodzie, nosie oraz czole. Na ten typ trądziku chorują przede wszystkim osoby o celtyckim typie urody, które prezentują I oraz II fototyp skóry. W niektórych przypadkach zaobserwować można również rodzinne występowanie tej choroby. Warto dodać, że problem dotyczy głównie osób nerwowych i nadpobudliwych. 

Jakie czynniki powodują trądzik różowaty?

Przyczyny powstawania tej choroby są dość złożone. Rolę odgrywają tutaj między innymi czynniki egzogenne, infekcyjne, pokarmowe, psychogenne lub atmosferyczne. Chorobie sprzyjają zaburzenia endokrynologiczne. Atakuje ona również osoby ze skłonnościami do alergii oraz cierpiące na nadciśnienie tętnicze.

Trądzik różowaty ma swoje podłoże w zaburzeniach naczynioruchowych. Wiąże się z łatwym czerwienieniem się skóry pod wpływem różnego rodzaju bodźców fizycznych i emocjonalnych. Przyczyną zaostrzania się jego objawów bywają zwykle takie czynniki, jak:

• stres,
• spożywanie zbyt dużej ilości alkoholu,
• ciężkostrawna dieta,
• opryszczka,
• zbyt duża ekspozycja na słońce,
• zaburzenia miesiączkowania,
• zbyt częste korzystanie z basenów oraz sauny.

Powodować go mogą również niektóre leki przeciwzapalne, antybiotyki oraz steroidy, szczególnie wówczas, gdy aplikowane są one miejscowo. Schorzenie nie występuje przed okresem dojrzewania, dlatego może być powiązane z gospodarką hormonalną. Wskazuje na to przede wszystkim fakt, iż dość często pojawia się u kobiet w okresie menopauzy oraz zaostrzenia miesiączek. 

Objawy trądziku różowatego

Głównymi objawami trądziku różowatego są nieestetyczne grudki na brodzie, rumień, zaczerwienione policzki i popękane naczynka. W przeciwieństwie do trądziku młodzieńczego, trądzik różowaty może pojawić się nawet w okresie menopauzy. Zmiany widoczne są wyłącznie na twarzy i dotyczą jej środkowych partii, czyli czoła, nosa, policzków i brody. Wszystko zaczyna się w dość niepozorny sposób, bowiem pojawiają się jedynie drobne zaczerwienienia. Te niewielkie zmiany mogą być szczególnie widoczne po wypiciu kilku kieliszków wina, po spędzeniu czasu w saunie lub też po spacerze w mroźny albo bardzo gorący dzień. Są to bowiem czynniki, które wpływają na rozszerzanie się naczyń krwionośnych.

Z upływem czasu czerwone plamki na twarzy mogą zacząć pojawiać się coraz częściej. Zaczynają im również towarzyszyć grudki oraz krostki. To moment, w którym należy udać się do dermatologa w celu sprawdzenia, czy nie pojawił się problem związany z trądzikiem różowatym. Niestety w wielu przypadkach tego rodzaju objawy są często bagatelizowane. Chorzy mylą je z uczuleniem na kosmetyki lub tłumaczą wpływem nieodpowiedniej diety. Brak podjęcia właściwego leczenia, może w konsekwencji doprowadzić do powstania bardzo nieestetycznych oraz trudno usuwalnych zmian na twarzy. 

Po nasileniu się objawów, dochodzi do powstania tak zwanego “efektu motyla”. Grudki i zaczerwienienie rozmieszczone są w sposób symetryczny na obu policzkach. Bardzo uporczywe mogą być zmiany pojawiające się w obrębie nosa. Rozszerzenie naczyń i powiększenie gruczołów skutkuje powstaniem szpecących zgrubień i czerwonych guzów na nosie. Trądzik różowaty jest niezwykle dokuczliwą dolegliwością. Towarzyszy mu bowiem uczucie swędzenia i pieczenia. Cera bardzo często wysusza się i łuszczy. 

Co może pomóc na trądzik różowaty?

Leczenie trądziku różowatego można przeprowadzać miejscowo oraz ogólnie. W przypadku leczenia miejscowego wykorzystuje się odpowiednie preparaty. W leczeniu ogólnym dąży się do usunięcia czynników przyczynowych, takich jak niedokwasota soku żołądkowego, zaburzenia hormonalne lub zakażenia Helicobacter pyroli. Leki, które są stosowane przy współistnieniu chorób ze strony układu pokarmowego nie będą oddziaływać w sposób bezpośredni na zmiany chorobowe, jednak mogą zmniejszyć ich objawy poprzez eliminowanie czynników predysponujących. 

Wykorzystanie lasera w przypadku problemów z trądzikiem różowatym

Leczenie za pomocą antybiotyków nie zawsze okazuje się w pełni skuteczne. W niektórych przypadkach pozostać mogą nieestetyczne blizny. Można również zastosować laser na trądzik. Takiemu zabiegowi mogą poddać się osoby, które mają problem z rumieniem naczyniowym, zmianami barwnikowymi, przebarwieniami skórnymi oraz trądzikiem różowatym. Technologia laserowa opiera się na wykorzystaniu impulsywnego źródła światła. Promienie świetlne cechują się wysokim stopniem rozproszenia. W rezultacie możliwe staje się docieranie do wielu warstw skóry jednocześnie. Laser na trądzik podczas swojego działania, wywołuje przegrzanie skóry w wybranych obszarach i doprowadza do jej mikrouszkodzeń i pobudza procesy związane z regeneracją. Stymuluje również syntezę włókien kolagenowych i elastynowych. Za pomocą lasera możliwe jest zamykanie nadmiernie rozszerzonych porów i naczyn krwionośnych oraz mogą być usuniete przebarwienia. Usuwanie wczesnych zmian związanych z powstawaniem trądziku różowatego, może pozwolić na zahamowanie jego dalszego rozwoju.

Podobnie jak w przypadku każdego zabiegu, również laser na trądzik posiada pewne ograniczenia. Procedura nie jest wskazana dla osób z opalenizną oraz takich, które stosują leki z beta-karotenem. Do głównych przeciwwskazań zalicza się również: ciążę, karmienie piersią, bielactwo, choroby nowotworowe, rozrusznik serca, skłonność do powstawania bliznowców, HIV, AIDS.

Dodatkowo zabiegowi nie powinny poddawać się również osoby chorujące na cukrzycę, przewlekłe schorzenia układu sercowo-naczyniowego lub też pacjenci, u których zdiagnozowano choroby o podłożu autoimmunologicznym. Laser nie powinien zostać wykorzystany jeśli na skórze znajdują się aktywne stany zapalne.